الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )

494

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )

سال 1100 ه . ق درگذشت و در آن ارض طيّبه مدفون گرديد « * » . شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : شيخ قاسم كاظمى دانشورى پارسا و فاضلى زاهد و از معاصران است شرح الاستبصار كه جامع احاديث و اقوال فقها است از تأليفات او مىباشد « 1 » . مؤلف گويد : هرگاه دقتى به عمل آيد ، مترجم حاضر شرح استبصار را به پايان نرسانيده است و دو مجلد از جمله مجلدات آن كتاب در نزد ما مىباشد و آن دو مجلد هم ، مربوط به شرح كتاب زكات و صوم و حج بوده كه شرحى در نهايت بزرگى و امتياز است . به گمانم كتابى هم در فقه ، تأليف كرده باشد . و او خود در يكى از اجازاتش

--> ( * ) فوائد الرضويه ، ج 1 ، ص 355 ، سبب مجاورت او را در نجف اشرف از فرزندش شيخ ابراهيم كه بر پشت كتاب مزار جامع ابواب استبصار پدر بزرگوارش نوشته است نقل كرده مكررا از وى مىشنيدم مىفرمود علت مجاورت من در سرزمين نجف آن بود كه قرض زيادى داشتم و چاره‌اى براى پرداخت آن در اختيارم نبود و مىترسيدم گرفتار ظلمه شوم و مشغول‌الذمه بمانم خواستم براى تهيه پرداخت قروضم به ايران عزيمت كنم ، شبى كه فرداى آن عازم سفر بودم براى تجديد عهد به حرم مطهر حضرت مولى شرفياب گرديدم با دل اندوهناك به عرض رسانيدم اينك عازم ايرانم و شكى نيست مردم آنجا خواهند گفت چرا دست از دامن ائمه كشيدى و به ما توسل جستى . از حرم بيرون آمده به اميدى كه بخوابم و سحرگاه عازم ايران بشوم در خواب مرد باهيبت و بزرگوارى كه حاج على خوانده مىشد و با او آشنائى داشتم به روى من صيحه زد و خيره و غضبناك بر من نگريست گفتم حاج على با لطفى كه به من داشتى چرا اين‌گونه خشمناك به من مىنگرى ؟ در اين حال صداى وحشتناكى از بالاى منار به گوش من رسيد اى غافل ، درگاه حضرت مولى على عليه السّلام درگاهى است كه پادشاهان بزرگ جبين ارادت بر آن مىسايند و تو مىخواهى ازآنجا به جاى ديگر مسافرت كنى . در تعقيب اين خواب ، عزم رحيلم بدل به اقامت شد و از مسافرت به ايران منصرف گرديدم و هنوز سال به پايان نرسيده بود كه قرضم ادا شد و آرامش در ظاهر و باطن من ايجاد گرديد . در همان صفحه در ذيل شرح استبصار مىنويسد : اين احقر در مشهد مقدس به يك قطعه از شرح استبصار دست يافتم كه مشتمل بر كتاب وصيت و فرائض و كتاب مفصلى بوده و در آخر كتاب وصايا نوشته بود : شرح كتاب وصيت استبصار در روز سه‌شنبه بيستم ذىقعده الحرام سال 1097 ه . ق به املاء جامعش قاسم بن محمد كاظمى به پايان رسيده است - م . ( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 219 .